C-peptide (C-peptide) နှင့် အင်ဆူလင် (insulin) တို့သည် အင်ဆူလင်ပေါင်းစပ်မှုအတွင်း ပန်ကရိယ islet ဆဲလ်များမှ ထုတ်လုပ်သော မော်လီကျူးနှစ်ခုဖြစ်သည်။ ရင်းမြစ်ကွာခြားချက်- C-peptide သည် islet ဆဲလ်များမှ အင်ဆူလင်ပေါင်းစပ်မှု၏ ဘေးထွက်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အင်ဆူလင်ကို ပေါင်းစပ်သောအခါ C-peptide ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါင်းစပ်သည်။ ထို့ကြောင့် C-peptide ကို islet ဆဲလ်များတွင်သာ ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး islet ပြင်ပဆဲလ်များမှ ထုတ်လုပ်မည်မဟုတ်ပါ။ အင်ဆူလင်သည် ပန်ကရိယ islet ဆဲလ်များမှ ပေါင်းစပ်ပြီး သွေးထဲသို့ ထုတ်လွှတ်သော အဓိကဟော်မုန်းဖြစ်ပြီး သွေးတွင်းသကြားဓာတ်အဆင့်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဂလူးကို့စ်စုပ်ယူမှုနှင့် အသုံးချမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ လုပ်ဆောင်ချက်ကွာခြားချက်- C-peptide ၏ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အင်ဆူလင်နှင့် အင်ဆူလင် receptors များအကြား ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် အင်ဆူလင်ပေါင်းစပ်မှုနှင့် ထုတ်လွှတ်မှုတွင် ပါဝင်ရန်ဖြစ်သည်။ C-peptide အဆင့်သည် islet ဆဲလ်များ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအခြေအနေကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ထင်ဟပ်နိုင်ပြီး islet များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို အကဲဖြတ်ရန် အညွှန်းကိန်းအဖြစ် အသုံးပြုသည်။ အင်ဆူလင်သည် အဓိကဇီဝဖြစ်စဉ်ဟော်မုန်းဖြစ်ပြီး ဆဲလ်များမှ ဂလူးကို့စ်စုပ်ယူမှုနှင့် အသုံးချမှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ပါဝင်မှုကို လျှော့ချပေးပြီး အဆီနှင့် ပရိုတင်း၏ ဇီဝဖြစ်စဉ်လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိန်းညှိပေးသည်။ သွေးပါဝင်မှုကွာခြားချက်- C-peptide သွေးအဆင့်များသည် အင်ဆူလင်အဆင့်ထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကို ပိုမိုနှေးကွေးစွာ ဖယ်ရှားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သွေးတွင်း အင်ဆူလင်ပါဝင်မှုကို အစာအိမ်နဲ့အူလမ်းကြောင်းမှာ အစားအစာစားသုံးမှု၊ အိုင်စလက်ဆဲလ်လုပ်ဆောင်ချက်၊ အင်ဆူလင်ခံနိုင်ရည်ရှိမှု စသည်တို့အပါအဝင် အချက်များစွာက သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင် C-peptide ဟာ အိုင်စလက်ဆဲလ်လုပ်ဆောင်ချက်ကို အကဲဖြတ်ဖို့ အဓိကအသုံးပြုတဲ့ အင်ဆူလင်ရဲ့ ဘေးထွက်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အင်ဆူလင်ကတော့ သွေးလည်ပတ်မှုကို ထိန်းညှိဖို့အသုံးပြုတဲ့ အဓိကဇီဝဖြစ်စဉ်ဟော်မုန်းဖြစ်ပါတယ်။