Biomarkers voor chronische atrofische gastritis: onderzoeksresultaten

Chronische atrofische gastritis (CAG) is een veelvoorkomende chronische maagaandoening die wordt gekenmerkt door een geleidelijk verlies van maagklierweefsel en een verminderde maagfunctie. Omdat CAG een belangrijk stadium is van voorstadia van maagkanker, zijn vroege diagnose en monitoring cruciaal voor het voorkomen van de ontwikkeling van maagkanker. In dit artikel bespreken we de belangrijkste biomarkers die momenteel worden gebruikt voor de diagnose en monitoring van CAG en hun klinische toepassingswaarde.

I. Serologische biomarkers

1. Pepsinogeen (PG)DePGⅠ/PGⅡ verhouding (PGⅠ/PGⅡ) is de meest gebruikte serologische marker voor CAG.

• Verlaagde niveaus van PGⅠ en PGⅠ/PGⅡDe verhoudingen vertonen een significante correlatie met de mate van atrofie van het maaglichaam.
• Japanse en Europese richtlijnen hebben PG-testen opgenomen in screeningsprogramma's voor maagkanker.

2.Gastrine-17 (G-17)

• Geeft de endocriene functionele status van de maagholte weer.
• Een afname van de atrofie van de maagholte en mogelijk een toename van de atrofie van het maaglichaam.
• Gecombineerd met PG om de diagnostische nauwkeurigheid van CAG te verbeteren.

3. Antilichamen tegen pariëtale cellen (APCA) en antilichamen tegen intrinsieke factor (AIFA)

• Specifieke markers voor auto-immuungastritis.
• Nuttig bij het onderscheiden van auto-immuungastritis van andere vormen van chronische auto-immuungastritis.

2. Histologische biomarkers

1. CDX2 en MUC2
   • Een kenmerkend molecuul van intestinale chemotaxis
   • Een verhoogde expressie duidt op intestinalisatie van het maagslijmvlies.
2. p53 en Ki-67
   • Indicatoren van celproliferatie en abnormale differentiatie.
   • Help bij het inschatten van het kankerrisico bij CAG.
3. Helicobacter pylori (H. pylori)-Verwante markers
   • Detectie van virulentiefactoren zoals CagA en VacA.
   • Ureumademtest (UBT) en ontlastingsantigeentest.

3. Opkomende moleculaire biomarkers

1. microRNA's
   • miR-21, miR-155 en andere worden abnormaal tot expressie gebracht in CAG.
   • Potentiële diagnostische en prognostische waarde.
2. DNA-methyleringsmarkers
   • Abnormale methyleringspatronen in de promotorregio's van bepaalde genen
   • Methyleringsstatus van genen zoals CDH1 en RPRM
3. Metabolomische biomarkers
   • Veranderingen in specifieke metabolietenprofielen weerspiegelen de toestand van het maagslijmvlies.
   • Nieuwe ideeën voor niet-invasieve diagnostiek

4. Klinische toepassingen en toekomstperspectieven

Gecombineerde testen van biomarkers kunnen de gevoeligheid en specificiteit van de CAG-diagnose aanzienlijk verbeteren. In de toekomst zal de geïntegreerde multi-omics-analyse naar verwachting een meer uitgebreide combinatie van biomarkers opleveren voor nauwkeurige typering, risicostratificatie en geïndividualiseerde monitoring van CAG.

Wij, Baysen Medical, zijn gespecialiseerd in onderzoek en ontwikkeling van diagnostische reagentia voor aandoeningen van het spijsverteringsstelsel en hebben deze ontwikkeld.PGⅠ, PGⅡ EnG-17 Op co-testkits gebaseerde methoden met een hoge gevoeligheid en specificiteit bieden betrouwbare screeningsinstrumenten voor CAG in de kliniek. We blijven de onderzoeksvoortgang op dit gebied volgen en de translationele toepassing van meer innovatieve markers bevorderen.