ซี-เปปไทด์ (C-peptide) และอินซูลิน (Insulin) เป็นโมเลกุลสองชนิดที่ผลิตโดยเซลล์ไอส์เล็ตในตับอ่อนระหว่างกระบวนการสังเคราะห์อินซูลิน ความแตกต่างด้านแหล่งที่มา: ซี-เปปไทด์เป็นผลพลอยได้จากการสังเคราะห์อินซูลินโดยเซลล์ไอส์เล็ต เมื่ออินซูลินถูกสังเคราะห์ ซี-เปปไทด์ก็จะถูกสังเคราะห์ไปพร้อมกันด้วย ดังนั้น ซี-เปปไทด์จึงสามารถสังเคราะห์ได้เฉพาะในเซลล์ไอส์เล็ตเท่านั้น และจะไม่ถูกผลิตโดยเซลล์นอกไอส์เล็ต อินซูลินเป็นฮอร์โมนหลักที่สังเคราะห์โดยเซลล์ไอส์เล็ตในตับอ่อนและปล่อยเข้าสู่กระแสเลือด ซึ่งควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดและส่งเสริมการดูดซึมและการใช้ประโยชน์ของกลูโคส ความแตกต่างด้านหน้าที่: หน้าที่หลักของซี-เปปไทด์คือการรักษาสมดุลระหว่างอินซูลินและตัวรับอินซูลิน และมีส่วนร่วมในการสังเคราะห์และการหลั่งอินซูลิน ระดับของซี-เปปไทด์สามารถสะท้อนสถานะการทำงานของเซลล์ไอส์เล็ตได้โดยอ้อม และใช้เป็นดัชนีในการประเมินการทำงานของไอส์เล็ต อินซูลินเป็นฮอร์โมนเมตาบอลิซึมหลัก ซึ่งส่งเสริมการดูดซึมและการใช้ประโยชน์ของกลูโคสโดยเซลล์ ลดความเข้มข้นของน้ำตาลในเลือด และควบคุมกระบวนการเผาผลาญไขมันและโปรตีน ความแตกต่างของความเข้มข้นในเลือด: ระดับ C-peptide ในเลือดมีความเสถียรมากกว่าระดับอินซูลิน เนื่องจากถูกกำจัดออกจากร่างกายช้ากว่า ความเข้มข้นของอินซูลินในเลือดได้รับผลกระทบจากหลายปัจจัย รวมถึงการรับประทานอาหารในระบบทางเดินอาหาร การทำงานของเซลล์ตับอ่อน ภาวะดื้อต่ออินซูลิน เป็นต้น โดยสรุปแล้ว C-peptide เป็นผลพลอยได้จากอินซูลินที่ใช้เป็นหลักในการประเมินการทำงานของเซลล์ตับอ่อน ในขณะที่อินซูลินเป็นฮอร์โมนเมตาบอลิซึมหลักที่ใช้ในการควบคุมระดับเลือด