C-Peptide (C-Peptide) သည် မော်လီကျူးအလေးချိန် ၃၀၂၁ ဒါလ်တန်ခန့်ရှိသော အမိုင်နိုအက်ဆစ် ၃၁ မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ချိတ်ဆက် peptide တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပန်ကရိယ၏ β-ဆဲလ်များသည် အလွန်ရှည်လျားသော ပရိုတင်းကွင်းဆက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ပရိုအင်ဆူလင်ကို ပေါင်းစပ်သည်။ ပရိုအင်ဆူလင်ကို အင်ဇိုင်းများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အောက်တွင် အပိုင်းသုံးပိုင်းအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး ရှေ့နှင့်နောက်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ကာ A နှင့် B ကွင်းဆက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အင်ဆူလင်ဖြစ်လာပြီး အလယ်အပိုင်းမှာ သီးခြားစီဖြစ်ပြီး C-peptide အဖြစ် လူသိများသည်။ အင်ဆူလင်နှင့် C-peptide တို့ကို equimolar ပြင်းအားဖြင့် ထုတ်လွှတ်ပြီး သွေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အင်ဆူလင်အများစုကို အသည်းမှ ပိတ်ဆို့သွားပြီး C-peptide ကို အသည်းမှ ရှားရှားပါးပါးသာ စုပ်ယူသည်။ ထို့အပြင် C-peptide ပြိုကွဲခြင်းသည် အင်ဆူလင်ထက် နှေးကွေးသောကြောင့် သွေးထဲတွင် C-peptide ၏ ပါဝင်မှုသည် အင်ဆူလင်ထက် ပိုများပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ၅ ဆထက်ပိုသည်။ ထို့ကြောင့် C-peptide သည် ပန်ကရိယ islet β-ဆဲလ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပိုမိုတိကျစွာ ထင်ဟပ်စေသည်။ C-peptide အဆင့်တိုင်းတာမှုကို ဆီးချိုရောဂါအမျိုးအစားခွဲခြားရန်နှင့် ဆီးချိုရောဂါရှိသူများ၏ ပန်ကရိယ β-ဆဲလ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ C-peptide အဆင့်တိုင်းတာမှုကို ဆီးချိုရောဂါအမျိုးအစားခွဲခြားရန်နှင့် ဆီးချိုရောဂါရှိသူများတွင် ပန်ကရိယ β-ဆဲလ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ လက်ရှိတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဆေးခန်းများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုသော C-peptide တိုင်းတာသည့်နည်းလမ်းများတွင် radioimmunoassay၊ enzyme immunoassay၊ electrochemiluminescence၊ chemiluminescence တို့ ပါဝင်သည်။